Het stationsgebied van Voorburg, dat als één van de belangrijke OV knooppunten van het stadsgewest Haaglanden kan worden beschouwd, werd midden jarig tachtig voor het laatst flink op de schop genomen. Het nationale spoor en de Utrechtsebaan werden verhoogd en het parkeren en bus- en tramhaltes werden onder het viaduct gepositioneerd. Dit verbeterde weliswaar de afzonderlijke verkeersstromen maar zorgde er ook voor dat de historische structuur van Voorburg in tweeën werd gedeeld. Architect Carel Weeber poogde nadien de historische structuur te herstellen door de openbare ruimte in te richten volgens de principes van het klassieke tuinontwerp van het nabij gelegen Museum Hofwijck. Deze ingreep liet de verbinding met de Binckhorst buiten beschouwing en de groeiende OV- en verkeersstromen maakten het overduidelijk dat hiervoor een kwalitatieve oplossing nodig was.

De verbindende loper

Naast het feit dat het een hoogwaardige en veilige looproute vormt tussen het historisch centrum van Voorburg en de Binckhorst, is vooral de schaal van de nieuwe natuurstenen loper een sterk element dat structureert en verbindt. De route rijgt het historische centrum, de zeventiende-eeuwse voortuin van Hofwijck, stationsplein, busstation, park en de Binckhorst aaneen. Alle functies zijn verbonden met de 600 meter lange loper die in tegenstelling tot de eerdere plannen het diagonaal georiënteerde viaduct van de Utrechtsebaan en het hoog gelegen spoor niet ontkent. Het brengt balans in de verschillende historische lagen van het gebied. Voor de inrichting wordt duurzame LED-verlichting gebruikt. Ook is een speciale steen gekozen. De ecologische waarde van het park wordt vergroot door de aanleg van natte oevers en de sociale veiligheid van het gehele gebied wordt vergroot.

De optimale overstap

De kwaliteitsslag vindt plaats op verschillende schaalniveaus; het stationsplein krijgt in het ontwerp de kwaliteit die het verdient. De overstap naar de verschillende transportvormen trein, bus, tram, auto en fiets wordt aanzienlijk vereenvoudigd en overzichtelijk, aangenamer en veiliger gemaakt. Zo wordt de primaire taak van een stationsgebied optimaal ingevuld.

POSAD ontwerpt ook het ‘Tramhuis’ als wachtruimte voor chauffeurs en passagiers. Het busstation onder het viaduct wordt verlicht door een - eveneens door POSAD ontworpen - metalen 'behang' met gestileerde beelden uit het verleden van Voorburg, dat letterlijk licht werpt op de reiziger.

Van de oude voortuin van Museum Hofwijck worden bepaalde historische elementen van de zeventiende-eeuwse inrichting op basis van het maatsysteem van Vitruvius teruggebracht zonder een historiserend plein te maken. Hier ontstaat een plek om te zitten en verblijven en om evenementen te organiseren.

Ruimte voor keuze

Het station Voorburg fungeert ook in de toekomst als het station voor de Binckhorst dat op termijn wordt getransformeerd van een eendimensionaal bedrijventerrein tot een hoogwaardig binnenstedelijk woon/werkgebied. Het project vormt hiermee een gemeentegrens overstijgend project met opgaven op verschillende schaalniveaus.

‘Als je op één schaalniveau ontwerpt doe je een plek altijd tekort’ volgens Han Dijk van POSAD, verwijzend naar de complexe samenhang van de schalen in dit project.